कविता सरली, सये
आता कविता सरली
क्षणभर लखलखलेली
वीज तमात विरली..
थेंबांचा शुभ्र कल्लोळ
नभामधेच विखुरला,
एकल्या वाटांवरी
वाराही नाही उरला..
फुटून गेले पानांवरले
थेंबांचे आरसे ..
आता फक्त, मनात उरले
मूक, पावसाचे ठ्से..
क्षण ते झरले .. गेले
नियतीने पलट्ली कूस
अश्रू रूपात.. बघ..
दाट्ला पाऊस
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा